مقـدمـه

اساسنامة ديوان كيفري بين المللي سرانجام در نشست نمايندگان تام الاختيار ملل متحد - كه از تاريخ 25 خرداد 1377 ( 15 ژوئن 1998 ) در رُم آغاز شده بود - در تاريخ 26 تير 1377 (17ژوئيه 1998) به تأييد نمايندگان 120 كشور از مجموع 160 كشور شركت كننده رسيد كه نهايتاً پس از تصويب 60 كشور لازم الاجرا خواهد شد. متن اساسنامه كه به همة زبانهاي رسمي سازمان ملل تنظيم گرديده طي سند A/CONF.183/9,17 July 1998 انتشار يافته است.

نظر به اهتمام ويژة رياست محترم قوه قضائيه در تعقيب مسائل مربوط به ديوان كيفري بين المللي ، دفتر امور بين الملل قوة قضائيه براي پاسخگويي به نياز جامعة قضات ، حقوقدانان و دانشجويان حقوق ، با دقت و وسواس بسيار و با مراجعه و تطبيق متون انگليسي ، فرانسه و عربي كه هر سه از متون رسمي انتشار يافته از سوي سازمان ملل متحد است ، اقدام به ترجمة اين اساسنامه نموده و اميدوار است كه ترجمة ارائه شده كه در آن وفاداري به اصل همواره مورد نظر بوده است ، خالي از نقص و سهو به همة علاقمندان و آشنايان با علم حقوق تقديم شود.

مترجمان اين اساسنامه كه در مباحثات مربوط به تصويب آن در اجلاس رم حضور داشته اند ، تلاش نموده اند تا آنجا كه ممكن است مفاهيم مندرج در اساسنامه را با اصطلاحات مأنوس در فرهنگ حقوقي زبان فارسي بيان نمايند. النهايه در مواردي كه به نظر مي رسيده است كه معادل هاي احتمالي در زبان فارسي گوياي آنچه كه در اساسنامه آمده است ، نيست و همچنين در مواردي كه (( روان )) تر كردن متن ، موجب تغيير و در حقيقت تفسير اساسنامه مي گردد ، از اعمال نظر و تفسير آن خود داري نموده اند و بنابر اين تلاش شده است ، در هر جا كه عبارات اساسنامه بدليل اجمال يا ابهام مي تواند محمول بر معاني گوناگون گردد، اجمال و يا ابهام در ترجمه نيز انعكاس يابد. امّا به هرحال اين بدان معنا نيست كه مترجمان از پيشنهادات و اصلاحات احتمالي، كه صاحب نظران با مراجعه به متون اصلي ارائه خواهند نمود، بي نياز باشند و در اين رهگذر از هرگونه نظر و پيشنهادي در چاپ بعدي اين ترجمه استقبال خواهند كرد.
(( ديباچه )) و فصلهاي 1 ، 2 ، 11 ، 12 و13 اساسنامه توسط آقاي سيداصغر قريشي ، فصلهاي3 ، 4 ، 9 و10، (( سند نهايي )) و (( ضمائم )) ( بجز ضميمة 4 كه عيناً پيوست گرديده است ) توسط آقاي دكتر محمدجواد شريعت باقري و فصلهاي 5 ،6 ، 7 و 8 توسط آقاي عباس اجتهادي ترجمه شده است.

دفتر امور بين الملل قوه قضائيه
مهرماه 1377

ديباچه

كشورهاي عضو اين اساسنامه ،با آگاهي از اين كه روابط مشتركي همة ملتها را به يكديگر پيوند مي دهد و فرهنگهاي ملتها همه ، ميراث مشتركي را تشكيل مي دهند و نگران از اين كه اين پيوند ظريف هر لحظه ممكن است از هم بگسلد،
انديشناك از اين كه طي اين قرن ميليونها كودك ، زن و مرد قرباني فجايع و ددمنشيهاي غيرقابل تصوري شده اند كه وجدان بشريت از آن به شدّت يكه خورده است،
با تصديق اين حقيقت كه چنين جنايات هولناكي صلح ،امنيت و آسايش جهان را تهديد مي كند،
با تاكيد بر اين كه فجيع ترين جناياتي كه موجب اضطراب جامعة بين المللي مي شود، نبايد بدون مجازات بماند و اين كه لازم است تعقيب مؤثر مرتكبين آن جنايات بااتخاد تدابيري در سطح ملي و نيز تقويت همكاري بين المللي تضمين گردد،
مصمّم بر اين كه به مصونيت مرتكبين اين جنايات و فرار آنها از مجازات پايان داده و در نتيجه در پيشگيري از [ وقوع ] چنين جناياتي مشاركت نمايند،
با يادآوري اين نكته كه وظيفة هر يك از دولتها است كه صلاحيت كيفري خود را بر كساني كه مسئول ارتكاب جنايات بين المللي هستند، اعمال نمايند،
با تأكيد دوباره بر مقاصد و اصول منشور ملل متحد، به ويژه اين كه كلية دولتها بايستي از تهديد به استفاده از زور بر ضد تماميت ارضي يا استقلال سياسي هر دولتي يا هر روش ديگري كه با مقاصد ملل متحد مغايرت داشته باشد، خودداري نمايند،
با تأكيد در اين ارتباط كه در اين اساسنامه هيچ نكته اي وجود ندارد كه بتوان آن را اجازة مداخله يك دولت عضو در منازعة مسلحانه در امور داخلي دولت ديگر دانست،
در حالي كه تصميم گرفته اند، به خاطر رسيدن به اين اهداف و مصلحت نسلهاي كنوني و آينده ، ديوان كيفري بين المللي مستقل دائمي مرتبط با نظام ملل متحد كه بر فيجع ترين جنايات مورد نگراني جامعه بين المللي صلاحيت دارد، تاسيس نمايند،
با تأكيد بر اين كه ديوان كيفري بين المللي كه به موجب اين اساسنامه تأسيس مي شود، مكمل محاكم كيفري ملي خواهد بود،با تصميم بر اين كه احترام دائم به اجراي عدالت بين المللي را تضمين نمايند،نسبت به موارد ذيل توافق نمودند :